33

داشتم به این فکر می کردم که چطوری این وبلاگ یه طورایی منشورِ حضورت بوده تو زندگی من. چار ماهِ بامزه یی که گذشت و روزایی که شاید ازش بنویسم.

راستی، شاید قد کافی نگفتم، ولی مرسی از دو شنبه ی قبل، از پنجشنبه ی قبل و از جمعه ی قبل. حتا اگه هیچ روزی با پسوندِ "بعد" برای مرسی گفتن ها من وجود نداشته باشه، همین که بودی خیلی خوب بود.